- Unha saba branca sen algodón, que cobre o mundo e o río non. Moitas estreliñas caídas do alto e a miña casiña vistes de branco.
- Cal é a cousa que anda e non se ve?
- Cos meus marteliños, vouvos dando golpeciños. Aínda que golpeo os vidrios, gústolle os lirios. E se mollo os señores, alimento a moitas flores.
Ningún comentario:
Publicar un comentario